முறைப்பாட்டாளரை பொதுமக்கள் நீதிமன்றத்தில் குற்றவாளியாக்க முயற்சிக்கிறது.

 

“நீதிக்கு இரு பக்கங்கள்”  : ஒரு விமர்சன மதிப்புரை     பகுதி - 02

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ஞாயிறு 12.07.2026 பிராந்திய பத்திரிகையில் மூத்த ஊடகவியலாளர் என்று குறிப்பிடப்படும், யாழ்ப்பாணப்பல்கலைக்கழக ஊடகக்கற்கைகள் துறையின் வருகை விரிவுரையாளர் எழுதிய பத்தி எழுத்து  பற்றிய விமர்சன மதிப்புரை இங்கு முன்வைக்கப்படுகிறது. இது ஊடகக்கற்கைகள் துறை மேலும் காத்திரமாக வளமாக முன்னெடுக்கப்பட வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துவதற்கான விவாதத்திற்கான முன்மொழிவு. 

இந்த மதிப்புரை, வழங்கப்பட்ட கட்டுரையின் செய்தியியல் தரத்தை மட்டுமே மதிப்பிடுகிறது. குற்றச்சாட்டின் உண்மைநிலை, சம்பந்தப்பட்ட நபர்களின் சட்டப் பொறுப்பு அல்லது பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்தின் பொறுப்புக்கூறல் பற்றி மதிப்பீடுசெய்யவில்லை என்பதை முதலில் தெளிவு படுத்த விரும்புகிறேன்.

 

பகுதி -01 இல் குறிப்பிடப்பட்ட நீதியியன் இருபக்கங்கள் கட்டுரையின் காணப்பட்ட செய்தியியல் குறைபாடுகளின்  தொடர்ச்சி இங்கு தரப்படுகிறது.

“நீதிக்கு இரு பக்கங்கள்”கட்டுரை  கேள்வி வடிவில் குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைத்தல்

கட்டுரை தொடர்ச்சியாக வினாக்களைப் பயன்படுத்துகிறது:

“இது புலமைசார் காழ்ப்புணர்ச்சியா?”,
“ஒருவரை அகற்றும் முயற்சியா?”,
“பொறாமை கொண்டவர்களின் விமர்சனப் பசியா?”

இவை பதில் தேடும் நடுநிலையான கேள்விகளாக இல்லாமல், குறிப்பிட்ட முடிவுகளுக்குத் தள்ளும் மொழிச்சாதனங்களாகத் தோன்றுகின்றன. ஆதாரமின்றி நேரடியாகக் கூற முடியாத கருத்தை வினா வடிவில் முன்வைப்பது செய்தியியல் பொறுப்பிலிருந்து விடுவிப்பதில்லை.

குறிப்பாக, “தகைமைகள் இருந்தும் பதவி கிடைக்காதவர்கள்”, “பொறாமை உணர்வு கொண்ட சிலர்” போன்ற குறிப்புகள் ஆதாரமற்ற நோக்க ஒதுக்கீடுகளாகும். இவை செய்தியின் மையப் பொருளுக்கு அவசியமற்றவையும் அவதூறு அபாயத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியவையும் ஆகும்.

ஒலிப்பதிவின் ஆதார மதிப்பு தவறாகச் சட்டகப்படுத்தப்படுதல்

“ஒரு குரல் பதிவு மட்டுமே ஒருவரை நேரடியாகக் குற்றவாளியாக்கிவிடும் என்றால் விசாரணை அமைப்புகள் எதற்கு?” என்ற கேள்வி, பொதுவெளியில் உண்மையில் முன்வைக்கப்பட்ட வாதத்தை மிகைப்படுத்தும் அபாயம் கொண்டது.

குரல் பதிவு ஒரு தனித்த ஆதாரமாக இருக்கலாம்; ஆனால் அதன் உண்மைத்தன்மை, முழுமை, காலச்சூழல், திருத்தம் செய்யப்பட்டதா, உரையாடலில் பங்கேற்றவர்கள் யார் மற்றும் அது எவ்வாறு பெறப்பட்டது என்பன ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும். அதேவேளை, விசாரணையில் ஒலிப்பதிவு மட்டுமல்லாமல் சாட்சியங்கள், செய்திகள், ஆவணங்கள் அல்லது நடத்தைச் சூழல்கள் இருக்கக்கூடும்.

எனவே, “குரல் பதிவு மட்டும்” என்று உறுதியாகக் கூறுவதற்கு முன்னர் விசாரணையில் வேறு ஆதாரங்கள் உள்ளனவா என்பதைச் செய்தியாளர் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

இரகசியத்தன்மையும் பொது பொறுப்புக்கூறலும் குழப்பப்படுதல்

கட்டுரை, இத்தகைய விசாரணைகள் முழுமையாக “மூடிய அறைக்குள்” நடைபெற்று, குற்றச்சாட்டு நிரூபிக்கப்பட்ட பின்னரே தகவல்கள் வெளியிடப்படுவது உலகளாவிய பொதுநடைமுறை என்று கூறுகிறது. இக்கூற்று மிக விரிவான பொதுமைப்படுத்தலாகும்.

விசாரணை ஆதாரங்கள், தனிப்பட்ட சாட்சியங்கள் மற்றும் அடையாளத் தகவல்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் நிறுவனங்கள் பின்வரும் தகவல்களை வெளியிடலாம்:

• முறைப்பாடு பெறப்பட்டதா;
• எந்தக் கொள்கையின் கீழ் பரிசீலிக்கப்படுகிறது;
• சுயாதீன விசாரணைக் குழு அமைக்கப்பட்டதா;
• இடைக்கால பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டனவா;
• விசாரணைக்கான எதிர்பார்க்கப்படும் நடைமுறை என்ன;
• நலன் முரண்பாட்டைத் தவிர்க்க என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.

எனவே, அறநெறிசார் அணுகுமுறை முழு இரகசியமோ முழு வெளிப்படுத்தலோ அல்ல. “தனிப்பட்ட தகவல்களுக்கு இரகசியம்; நடைமுறைக்கு வெளிப்படைத்தன்மை” என்பதே சிறந்த அடிப்படை.

நலன் முரண்பாடு குறித்த கூற்றுக்கு போதிய விசாரணை இல்லை

புதிய துணைவேந்தரும் குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட பேராசிரியரும் முன்பு துணைவேந்தர் பதவிக்கான போட்டியில் பங்கேற்றனர் என்பது உண்மையாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டால், அது சாத்தியமான நலன் முரண்பாட்டைக் கேள்விக்குட்படுத்தும் தகவலாகும்.

ஆனால் அதிலிருந்து நேரடியாக “புலமைசார் காழ்ப்புணர்ச்சி” அல்லது “பேராசிரியரை அகற்றும் முயற்சி” என்ற முடிவுக்கு வர முடியாது. செய்தியாளர் கேட்க வேண்டியவை:

• துணைவேந்தர் விசாரணை முடிவெடுப்பில் நேரடியாக ஈடுபட்டாரா?
• அவர் தன்னை முடிவெடுப்பிலிருந்து விலக்கிக் கொண்டாரா?
• வெளிப்புற அல்லது சுயாதீன உறுப்பினர்கள் நியமிக்கப்பட்டனரா?
• விசாரணைக் குழுவின் நியமன ஆவணம் என்ன?
• மேன்முறையீட்டு நடைமுறை உள்ளதா?

இத்தகைய ஆவணபூர்வமான விசாரணையே நலன் முரண்பாட்டை நிரூபிக்க அல்லது மறுக்க உதவும்.

 

நிகழ்நிலைக் காப்புச் சட்டம் குறித்த விவாதம் முழுமையற்றது

ஒரு ஊடகக் கல்வியாளர் விமர்சிக்கப்பட்ட சட்டத்தின் கீழ் சட்டப் பாதுகாப்பை நாடுவது அறநெறிசார் முரண்பாடாக இருக்கலாம் என்று கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது. இது விவாதிக்கத்தக்க கேள்வி. ஆனால், சட்டத்தின் குறிப்பிட்ட பிரிவுகள், மனுவின் கோரிக்கைகள், அது குற்றவியல் நடவடிக்கையா அல்லது தடையுத்தரவுக்கான விண்ணப்பமா, மாற்றுச் சட்டப் பாதுகாப்புகள் இருந்தனவா என்பன விளக்கப்படவில்லை.

ஒருவர் ஒரு சட்டத்தை கொள்கை ரீதியாக விமர்சித்தாலும், நடைமுறையில் கிடைக்கக்கூடிய சட்ட நிவாரணத்தைப் பயன்படுத்துவது மட்டும் அவரது குற்றச்சாட்டின் உண்மை அல்லது பொய்மையைத் தீர்மானிப்பதில்லை. இந்த விவகாரம் தனியான சட்ட மற்றும் ஊடகச் சுதந்திர விவாதமாக நடத்தப்பட வேண்டும்.

 

மொழி மற்றும் கட்டமைப்பு தொடர்பான மதிப்பீடு

கட்டுரையின் தலைப்பு சமநிலையை வலியுறுத்தினாலும், அதன் துணைத்தலைப்புகள் பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்தை முன்கூட்டியே குற்றம் சாட்டும் தொனியில் அமைந்துள்ளன. “காக்கத் தவறுகிறதா?”, “கசிந்தது எவ்வாறு?”, “யாருடைய தேவைக்காக?” போன்ற தலைப்புகள் வாசிப்பைத் தூண்டும்; ஆனால் ஆவணபூர்வமான பதில்கள் இல்லாதபோது ஊகச் செய்தியியலாக மாறலாம்.

மேலும், கட்டுரை நீளமாகவும் மீளுரைப்புகளுடனும் உள்ளது. பேராசிரியரின் நன்மதிப்பு மற்றும் குடும்பத்தைப் பற்றிய வாதங்கள் பலமுறை வருகின்றன; முறைப்பாட்டாளரின் பாதுகாப்பு குறித்த கவலை ஆரம்பத்தில் வலியுறுத்தப்பட்டாலும் பின்னர் அவரது செயற்பாடுகள் குறித்து சந்தேகங்கள் அதிகமாக முன்வைக்கப்படுகின்றன. இது உரையின் உணர்ச்சி எடையை ஒருதரப்புக்கு மாற்றுகிறது.

சிறந்த செய்திக் கட்டமைப்பு பின்வருமாறு அமைய வேண்டும்:

முதலில் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நிகழ்வுகள்;
அடுத்து இரு தரப்பினரின் பதில்கள்;
பின்னர் ஆவணங்களும் சட்ட விதிகளும்;
அதன் பின் சுயாதீன நிபுணர் விளக்கம்;
இறுதியில் பதிலளிக்கப்படாத கேள்விகள்.

கட்டுரை ஒரு செய்தியியல் படைப்பாக வெளியிடப்பட வேண்டுமெனில், பின்வரும் தகவல்கள் சேர்க்கப்பட வேண்டும்:

1. பல்கலைக்கழக மானியங்கள் ஆணைக்குழு மற்றும் பல்கலைக்கழகத்தின் தொடர்புடைய கொள்கைகள், பிரிவுகள் மற்றும் உபவிதிகள்.
2. முறைப்பாட்டாளரின் முழுமையான அல்லது நியாயமான பதில்.
3. குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட பேராசிரியரின் ஆவணபூர்வமான பதில்.
4. துணைவேந்தர் அல்லது பல்கலைக்கழகப் பேரவையின் அதிகாரபூர்வ விளக்கம்.
5. பால்நிலை ஒப்புரவு மற்றும் சமத்துவ மையம் ஏன் விலகியது என்பதற்கான எழுத்துப்பூர்வ காரணம்.
6. பொலிஸ் முறைப்பாடுகளின் தேதிகள் மற்றும் அவை எந்த வகையான குற்றச்சாட்டுகளைச் சார்ந்தவை என்பதற்கான உறுதிப்படுத்தல்.
7. ஒலிப்பதிவின் மூலாதாரம், முழுமை மற்றும் கசிவு தொடர்பான தொழில்நுட்ப அல்லது நிர்வாக விசாரணை.
8. பாலியல் தொந்தரவு சட்டம் மற்றும் பல்கலைக்கழக ஒழுக்காற்று நடைமுறையில் தேர்ச்சி பெற்ற சுயாதீன சட்ட நிபுணரின் கருத்து.
9. துணைவேந்தர் தெரிவுப் போட்டி மற்றும் தற்போதைய விசாரணை இடையிலான நலன் முரண்பாட்டைச் சமாளிக்க மேற்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கைகள்.
10. கட்டுரையில் விமர்சிக்கப்படும் ஆர்ப்பாட்ட ஏற்பாட்டாளர்கள் அல்லது சமூகச் செயற்பாட்டாளர்களின் விளக்கம்.

இறுதியாக..

இக்கட்டுரையின் முக்கியமான பங்களிப்பு, பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்தின் வெளிப்படைத்தன்மை, விசாரணைத் தாமதம், ஆதாரக் கசிவு மற்றும் சாத்தியமான நலன் முரண்பாடு ஆகியவற்றைப் பொதுக் கவனத்திற்குக் கொண்டுவருவதில் உள்ளது. குற்றச்சாட்டின் தீவிரத்திற்கும் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவரின் நியாயமான நடைமுறை உரிமைகளுக்கும் இடையில் சமநிலை தேவை என்பதையும் அது சரியாக நினைவூட்டுகிறது.

ஆனால், கட்டுரை தனது சொந்த அறநெறிசார் நோக்கத்தை முழுமையாக அடையவில்லை. முறைப்பாட்டாளரைப் பற்றிய உறுதிப்படுத்தப்படாத எதிர்மறைத் தகவல்கள் விரிவாக வழங்கப்படுகின்றன; பேராசிரியரின் தரப்பு அதிகமாக மீளுரைக்கப்படுகிறது; சட்டக் கூற்றுகளுக்கு நேரடி ஆவணங்கள் வழங்கப்படவில்லை; பொறாமை, காழ்ப்புணர்ச்சி மற்றும் பதவிப் போட்டி போன்ற நோக்கங்கள் ஆதாரமின்றி வினா வடிவில் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

இதனால், இது முழுமையான புலனாய்வுச் செய்தியைவிட, பேராசிரியரின் தரப்பு வாதங்களை மையப்படுத்திய கருத்துக் கட்டுரைக்கு நெருக்கமாகத் தோன்றுகிறது. அவ்வாறு வெளியிடப்படுமெனில், “கருத்துரை” அல்லது “பகுப்பாய்வு” என்று தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

உண்மையான “இருபக்க நீதி” என்பது இரு தரப்பையும் ஒரே அளவில் பாராட்டுவதோ சந்தேகப்படுத்துவதோ அல்ல. முறைப்பாட்டாளரின் பாதுகாப்பு, குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவரின் நியாயமான நடைமுறை உரிமை, பல்கலைக்கழகத்தின் பொதுப் பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் சமூகத்தின் உண்மை அறியும் உரிமை ஆகிய நான்கையும் ஆதாரபூர்வமாகப் பாதுகாப்பதே அது.

இங்கு ஊடகத்தின் பணி தீர்ப்பு வழங்குவது அல்ல; உறுதிப்படுத்தப்பட்ட உண்மைகளை வெளிக்கொணர்வது, அதிகார அமைப்புகளைப் பொறுப்புக்கூறச் செய்வது, பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களுக்கு மேலதிகத் தீங்கு ஏற்படுத்தாமல் செய்தியிடுவது மற்றும் விசாரணை முடியும் முன் எந்தத் தரப்பையும் பொதுமக்கள் நீதிமன்றத்தில் குற்றவாளியாக்காமல் இருப்பதுதான்.

 Dr. தேவநாயகம் தேவானந்த்